Wehr dich gegen Schwarz-Blau!

Een verslag van het congres van de Socialistische Jeugd Oostenrijk

30224011_1977822798959738_614033409_o

“Widerstand.” Als je vorig weekend in Wenen was geweest om naar het congres van de Sozialistische Jugend Österreich te gaan, had je dat woord zo’n honderd keer gehoord. Het is nu de eerste keer in lange tijd dat de Oostenrijkse PvdA (SPÖ) niet meeregeert, en onze Oostenrijkse zusterorganisatie neemt oppositie voeren enorm serieus.

De vrijdag voor het congres waren Pelle Depla en ik al even naar de congreslocatie geweest, het “Marx Palast,” waar het feit dat de SJÖ in oppositiemodus is, al meteen duidelijk was. Bij een bushalte in de buurt begon het al, reclameborden van de afdeling Wenen met duidelijke taal: “Wien wehrt sich!” en een hele bende anarchistische en socialistische graffiti. Het zette de toon voor wat we konden verwachten.

Na een korte citytrip kon het congres de volgende dag eindelijk beginnen, en de vermoedens klopten. In een zaal van 300 afgevaardigden van allerlei afdelingen van de SJÖ kon je de energie en strijdbaarheid voelen. Keiharde motivatie is nodig om met een heerlijke 25 graden zonder bewolking, alsnog met z’n allen bijna tien uur aan moties te besteden.

De ene na de andere spreker kwam voorbij. Een landelijk politicus had het over Marxisme, de Zwitserse delegatie gaf een korte speech over het succes van Corbyn en de aanstaande linkse lente. Later op de dag sprak landelijk voorzitter Julia Herr. Ze noemde in haar kandidaatstellingsspeech in veelvoud de “Klassenkampf,” de klassenstrijd. Als dit indicatief is voor heel Oostenrijk is de revolutie ongetwijfeld nabij.

Terug in de echte wereld van moties, resoluties en politiek was het inmiddels tijd om de oppositie aan te scherpen. De SJÖ is in Oostenrijk de enige echte (en bovendien grootste) linkse politieke jongerenorganisatie. Dat maakt hen de grootste oppositiebeweging onder jongeren tegen het Zwart-Blauwe kabinet, dus die rol moet wel een beetje serieus genomen worden.

Bijna alle moties en resoluties gingen daarom ook over de campagne. De campagne draait om één ding: widerstand. Dat is Duits voor “weerstand,” en weerstand bieden gebeurt hier. Iedereen in die zaal zette zich met hart in voor de strijd tegen het kabinet en voor hun idealen. Inspirerend dekt de lading maar net.

Een congres is geen congres zonder verkiezingen, althans in Oostenrijk. Deze keer werd de voorzitter voor twee jaar herkozen, trad de algemeen secretaris na een heel lief en emotioneel afscheid af en schoof een aantal mensen door naar andere functies binnen het landelijk bestuur. De verschillen met Nederland waren subtiel: de landelijk voorzitter is nu vier jaar in functie en verkozen voor nog twee, en de verkiezingen waren natuurlijk met afgevaardigden. Dat moet eigenlijk ook wel, de SJÖ is een vereniging van vijftigduizend leden. Dat kun je niet in één congreszaal kwijt.

Na een erg gezellig feest, dat een stuk rustiger was dan de Nederlandse versie, was het tijd voor de delegaties om naar bed te gaan. Zij moesten de volgende ochtend vroeg op om te stemmen, dat waren ze hun achterban verplicht. De prioriteiten liggen in Oostenrijk duidelijk anders.

Al met al was het een weekend gevuld met een mooie doorsnede van onze Oostenrijkse zusterorganisatie. Een strijdbare, diverse club met hart. Het zien van zoveel jongeren die zich wilde inzetten voor de sociaaldemocratie en het socialisme was voor ons allebei een heel inspirerende ervaring die energie geeft om met vol gas door te gaan voor een socialer Nederland en Europa. Energie om in Nederland ook widerstand te bieden!

Wenn Unrecht zu recht wird, wird widerstand zur Pflicht

Bertolt Brecht

Categorieën: Blog, Internationale Politiek

Op de hoogte blijven van de JS?

Schrijf je in en ontvang onze nieuwsbrief waarin we je op de hoogte houden van onze politieke acties en activiteiten.

 

*

 


Jonge Socialisten in de PvdA