Wat zou jij doen als je ongewenst zwanger raakt?

Zomercolumn van Loes van den Bunt

pregnant-pregnant-woman-m-mother

We moeten in Nederland meer het gesprek aangaan over abortus, zodat mensen de ruimte hebben om hun ervaringen te delen en zich niet langer alleen voelen. Ik was 18 jaar toen ik zelf de gevolgen van dit taboe meemaakte. Op 1 februari 2020 besloot ik een zwangerschapstest te doen. Direct verschenen er twee streepjes. Ik besloot om de zwangerschap af te breken. In mijn omgeving en op het internet waren vrijwel geen lotgenoten te vinden. Ik had me nog nooit zo beschaamd en alleen gevoeld. Ik had het gevoel dat ik mijn verhaal niet mocht vertellen, omdat mensen anders naar me zouden kijken en negatief over me zouden denken.

 Zo’n 85% van de Nederlanders vindt dat er over abortus gepraat moet kunnen worden.[1] Toch is het een onderwerp wat gemeden wordt. Mensen willen het er niet over hebben omdat ze zich er oncomfortabel bij voelen. Mijn ervaring is dat mensen het gesprek over abortus uit de weg gaan, omdat het een ingewikkeld onderwerp is om het over te hebben. Dat het over mensenlevens gaat, maakt het er niet makkelijker op. Doordat de meningen over abortus zo uiteenlopen vindt men het makkelijker om het onderwerp dan maar in zijn geheel te mijden.

Dit zorgt ervoor dat mensen die een abortus gehad hebben het idee krijgen dat ze het er niet over mogen hebben, wat vaak leidt tot een gevoel van schaamte met zich meebrengt. Het is een raar idee dat ik mijn abortus privé zou moeten houden omdat mijn klasgenoten en vrienden zich er niet comfortabel bij voelen om ermee geconfronteerd te worden. We moeten juist het gesprek aangaan over abortus, zodat mensen die er een hebben gehad zich vrij voelen om hun verhaal te delen als ze dat zelf willen. In plaats daarvan zegt de huidige samenleving wel dat zij dit mogen, maar lijkt het tegelijkertijd dat men er eigenlijk het liefst zo min mogelijk over wil horen.

Zelf heb ik meegemaakt hoe moeilijk het is om een gebeurtenis zoals een abortus te verwerken, terwijl je het aan zo min mogelijk mensen vertelt. Ik was bang dat het mijn reputatie negatief zou beïnvloeden, dat mensen anders naar me zouden kijken of me niet meer hetzelfde zouden behandelen. Daardoor duurde het langer voordat ik in staat was om deze gebeurtenissen een plekje te geven.

Het niet kunnen delen van hun ervaringen met ongewenste zwangerschappen kan grote consequenties hebben. Doordat mensen vanuit de samenleving opgelegd krijgen dat zij hun gevoelens voor zich zelf dienen te houden, sluiten ze zich af van alle emoties die komen kijken bij een het afbreken van een zwangerschap. Dit kan nare bijwerkingen hebben.

Volgens De Stichting Fiom een Nederlandse stichting gespecialiseerd op ongewenste zwangerschap en afstammingsvragen, duurt het namelijk langer om een abortus te verwerken als er geen mogelijkheid is om er (openlijk) over te praten.[2] Dit kan gevolgen hebben voor de mentale gezondheid van hen die ervoor gekozen heeft om het vruchtje te laten weghalen, zoals concentratieproblemen, depressieve klachten en/of angststoornissen. Deze kunnen onder meer zorgen voor verslechterde prestaties bij je studie, tijdens je werk of daarbuiten. Maar daarmee zijn we er nog niet: uit onderzoek blijkt dat bij personen die hun zwangerschap afbreken de kans op psychische problemen 81% hoger is dan bij andere mensen.[3] Deze problemen kunnen zich onder andere uiten in de vorm van drank- en drugsmisbruik, of zelfs suïcide.[4]

Het belang om het gesprek over abortus aan te gaan, is dus groot. Het is geen makkelijk gesprek om te voeren, maar wel een nodig gesprek. Door het erover te hebben, zorgen we ervoor dat mensen die een abortus hebben meegemaakt de steun krijgen die ze nodig hebben.  Hierdoor kunnen ze vrij hun ervaringen delen als ze daar de behoefte aan hebben. Zo voorkomen we dat mensen die een zwangerschap afbreken langer dan nodig bezig zijn om deze ingrijpende ervaringen te verwerken en verkleinen we de kans op psychische klachten. Laten we er gezamenlijk voor zorgen dat mensen die een abortus meemaken zich niet langer alleen en beschaamd voelen. Begin het gesprek.

Wat zou jij doen als je ongewenst zwanger raakt?

Door Loes van den Bunt

 

[1] https://www.humanistischverbond.nl/nederlanders-praten-niet-snel-over-abortus/

[2] https://fiom.nl/producten-diensten/campagnes/praat-over-abortus

[3] https://www.cambridge.org/core/services/aop-cambridge-core/content/view/E8D556AAE1C1D2F0F8B060B28BEE6C3D/S0007125000256353a.pdf/abortion_and_mental_health_quantitative_synthesis_and_analysis_of_research_published_19952009.pdf

[4] https://www.bmj.com/content/313/7070/1431

Categorieën: Blog, Diversiteit & emancipatie, Zorg

Op de hoogte blijven van de JS?

Schrijf je in en ontvang onze maandelijkse nieuwsbrief waarin we je op de hoogte houden van onze politieke acties en activiteiten.


Doe mee

De Jonge Socialisten in de PvdA is de politieke jongerenorganisatie van de Partij van de Arbeid. Voor slechts €5 ben je een jaar lid!

Ik wil lid worden!
Ik wil meer weten
Jonge Socialisten in de PvdA