Waarom Jeroen Dijsselbloem NEE moet zeggen

Als Dijsselbloem de Nederlandse burgers en alle Europeanen een dienst wil bewijzen, weigert hij voorzitter van de Eurogroep te worden.

Kersverse minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem staat op het punt benoemd te worden als voorzitter van de Eurogroep, de landen binnen de EU die de Euro hebben.

Dat lijkt op het eerste gezicht fantastisch: een invloedrijke positie op het moment dat de toekomst van de Euro één van de belangrijkste uitdagingen van het Europese samenwerkingsproject is. Goed voor Nederland, goed voor de regering, goed voor de PvdA. Maar als je wat verder kijkt dan prestige, kom je toch tot andere conclusies.Veel Europeanen zijn de afgelopen jaren uitgebuit door hun regeringen, omdat deze in plaats van voor hun baan garant zijn gaan staan voor de banken die de crisis veroorzaakten: financiële hyena’s die azen op Griekenland, Ierland, Portugal, Spanje, Italië en zelfs Frankrijk. Het steeds dwingendere antwoord van de EU, het IMF en de Europgroep op die problemen is: bezuinigen, bezuinigen, bezuinigen. Ontneem mensen basale voorzieningen zoals zorg en werkgelegenheid, maar laat de banken overleven. Sociaaldemocraten zouden hier tegen in het geweer moeten komen. Wat heeft vijf jaar bezuinigen ons ten slotte gebracht? Een recordwerkloosheid en een politiek vertrouwen wat tot het dieptepunt is gedaald.

De PvdA, en alle sociaaldemocraten in Europa, zou hier iets tegenover moeten stellen. Om met Diederik Samsom’s campagneleus te spreken: een sprintje trekken om onder de 3%-norm te komen is geen goed plan, omdat je de economie kapot bezuinigt. Ja, de PvdA heeft zichzelf een deel van dat verhaal ontnomen door akkoord te gaan met de bezuinigingsmanie van de VVD. De PvdA moet echter blijven aangegeven dat het bezuinigen soms ‘part of the deal’ is, maar dat er wel een grens zit aan de mate waarin je kan bezuinigen en vooral: waarop je bezuinigt. Heeft het zin om nog meer van de Grieken te vragen als zij nu al vel over been zijn? Leiden de bezuinigingen in Spanje niet tot een nog hogere jeugdwerkloosheid? Dat verhaal zou ook, zowel vanuit de regering als vanuit de PvdA, in Europa moeten klinken – meer dan alleen in de speech van een Sigmar Gabriel of een Hannes Swoboda op het PvdA-Congres. Teveel sociaaldemocraten – van het Griekse PASOK tot de Duitse SPD –  lopen nu nog netjes in de pas met technocraten die alles over hebben voor ‘austerity’ (budgettaire soberheid). Dat is niet het Europa wat wij voor ons zien, en waar wij voor willen vechten.

Natuurlijk kun je stellen dat zodra Dijsselbloem chef Euro is, de sociaaldemocraten een stevigere vinger in de pap krijgen bij het bepalen hoe het verder moet met de Euro. Juist door die positie aan te nemen, kan een andere richting worden ingeslagen. Ons lijkt dit erg naïef. Zodra Dijsselbloem ‘ja’ zegt tegen de prestigebaan van Eurogroepvoorzitter is er geen ruimte meer voor dergelijke geluiden. Nederland zal zich dan wel aan de strengste eisen MOETEN houden, omdat het anders heel lastig wordt om andere landen te vragen om een evenwichtig beleid. Wie de belangen van de munt verdedigt, moet soms dingen bepleiten die tegen de belangen van de eigen bevolking ingaan. In dat geheel wordt Dijsselbloem, en met hem tot op zekere hoogte het PvdA-smaldeel van de regering, slechts een klein radertje in dan geheel en in de bredere context ‘onschadelijk’ gemaakt.

De bezuinigingsfetishisten bepalen nog steeds de toon van het debat. Als het hun niet helemaal bevalt hoe en wie een land regeert (Berlusconi, Papandreou) zorgen ze dat er een strenge bankier voor in de plaats komt. Als voorzitter van de Eurogroep wordt Dijsselbloem onderdeel van dit systeem, en gedwongen te pleiten voor nog meer bezuinigen en flexibilisering van de arbeidsmarkt en wat dies meer zij. Daarmee komt een sociaal Europa geen steek dichterbij. Het is tijd voor de PvdA om in opstand te komen tegen deze rechtse krachten. De tijd van stiekem meedoen of wat verzachtende doekjes voor het bloeden aan te brengen moet voorbij zijn. Daarvoor zijn teveel mensen in Europa werkloos, daarvoor zijn er teveel democratische principes geschonden. Als Dijsselbloem de Nederlandse burgers en alle Europeanen een dienst wil bewijzen, weigert hij voorzitter van de Eurogroep te worden.

Maar ja, het is zo een mooi baantje…

Categorieën: Economie & arbeidsmarkt, Internationale Politiek, Partij van de Arbeid

Op de hoogte blijven van de JS?

Schrijf je in en ontvang onze nieuwsbrief waarin we je op de hoogte houden van onze politieke acties en activiteiten.



Jonge Socialisten in de PvdA