Toespraak herdenking Armeense genocide

13055190_1009229599158944_4468402855358004678_o

Toespraak van:

Het is 101 jaar later. 101 jaar van onrechtvaardigheid. 101 jaar waarin er niemand gestraft is en waarin er nog steeds geen volwaardige erkenning is. Een eeuw hebben we voorbij laten gaan, waarin de slachtoffers ons zijn ontnomen en de daders vrijuit zijn gegaan. Er is niemand meer in leven die direct aansprakelijk kan worden gehouden voor wat het Armeense volk in 1915 is aangedaan.

Wat ons rest is allereerst zorgen voor gerechtigheid. Dat begint met erkenning. Erkenning van 1,5 miljoen verloren levens. 1,5 miljoen verscheurde families. Een eeuw na dato is er voor hen nog steeds geen gerechtigheid. En niet alleen voor hen. Want over de hele wereld leven nog steeds Armeniërs die hun eigen land hebben moeten ontvluchten. Een eeuw later. En de Armeense grond is nog steeds geen veilige plek voor Armeniërs.

De overwinnaars schrijven de geschiedenis. En dat is wat er in Turkije is gebeurd en nog steeds gebeurt tot op de dag van vandaag. De overwinnaars schrijven de geschiedenis, én de schoolboeken. Het land dat 1,5 miljoen Armeniërs het leven ontnam, werkt nog dagelijks aan het actief ontkennen van de genocide. Dat is het voorrecht van de overwinnaars. Zij bepalen de verhalen die de geschiedenis worden. Het is dan, dat de internationale gemeenschap moet opstaan om de hele geschiedenis te vertellen. De geschiedenis van 1,5 miljoen mensen die in één keer werden weggevaagd uit de wereldgeschiedenis.

Ook de geschiedenis globaliseert en wij zijn er met z’n allen verantwoordelijk voor dat de juiste versie verteld blijft worden. Want als we de vervalste versie blijven tolereren laten we de ruimte voor iedereen om hetzelfde te doen als wat er in 1915 gebeurd is.

Afzijdig blijven van dit soort gebeurtenissen is niet schuldenvrij. Landen en leiders die ervoor kiezen ‘neutraal’ te blijven laten de geschiedschrijving vervalsen door de overwinnaars. Het is daarom dat de internationale gemeenschap, en wij, massaal moeten opstaan en moeten veroordelen wat er gebeurd is. Ik sta hier als vertegenwoordiger van een jongerenorganisatie. En het is onze plicht als jongeren om te blijven herdenken en op te staan voor rechtvaardigheid. Wij moeten zorgen voor de complete geschiedschrijving, die waarin 1,5 miljoen Armeense levens weggenomen zijn.

Niemand is vrij totdat iedereen vrij is. Zolang de Armeense genocide niet internationaal erkend en veroordeeld wordt kan nog overal hetzelfde gebeuren. De Armeense genocide was de eerste in een reeks van genocides die werden aangemoedigd door de straffeloosheid van de daders alsmede geïnspireerd door de gebruikte technieken en methoden. Zonder erkenning en veroordeling laten we de ruimte voor slechtwillenden om hetzelfde te doen. De 1,5 miljoen verloren levens hadden van ons allemaal kunnen zijn en kunnen dat nog steeds zijn.

Ik sluit af met een gedicht van een Duitse predikant Martin Niemöller over de vervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog, want zolang we niet allemaal opstaan kan het ons allemaal overkomen.

Toen de nazi’s de communisten arresteerden
Toen de nazi’s de communisten arresteerden, heb ik gezwegen;
ik was immers geen communist.
Toen ze de sociaaldemocraten gevangenzetten, heb ik gezwegen;
ik was immers geen sociaaldemocraat.
Toen ze de vakbondsleden kwamen halen, heb ik niet geprotesteerd;
ik was immers geen vakbondslid.
Toen ze de Joden opsloten, heb ik niet geprotesteerd;
ik was immers geen Jood.
Toen ze mij kwamen halen
was er niemand meer, die nog protesteren kon.

Ik ben geen Armeniër, maar ik protesteer hier. Wij staan hier samen om te laten zien dat we sterk staan voor rechtvaardigheid.

Categorieën: Internationale Politiek

Op de hoogte blijven van de JS?

Schrijf je in en ontvang onze nieuwsbrief waarin we je op de hoogte houden van onze politieke acties en activiteiten.



Jonge Socialisten in de PvdA