Terug naar de arbeider? Door naar Zekerheid! – een tour door de Wolfskuul

Afgelopen week werd ik uitgenodigd voor een tour door de Wolfskuil, een typisch Nijmeegse volkswijk.

Henk

Terug naar de arbeider? Een tour door de Wolfskuil.

Al een tijd geleden werd ik door een PvdA-lid uitgenodigd om een kijkje te komen nemen in de Wolfskuil. Voor iedereen die niet uit Nijmegen komt, de Wolfskuil is de eerste wijk in Nijmegen en is een echte traditionele volkswijk. Vroeger PvdA rood van kleur, tegenwoordig het lichtere rood van de SP en in mindere mate het roodgroene van GroenLinks en het grijze van de PVV. Volgens Henk, het PvdA-lid die mij meenam in zijn wijk, woont hier de verloren achterban van de PvdA en wonen hier de mensen die al lang geleden het vertrouwen in de poppetjes van de PvdA hebben opgezegd.

De poppetjes ja. Want eenmaal binnen begon Henk al over zijn grote ergernissen aan de PvdA. Het zijn de poppetjes en enkele heilige huisjes die belangrijk zijn, de ideologie en de achterban zijn al lang vergeten.

Henk is zelf wel de traditionele achterban, een van de weinige nog zegt hij zelf. Op zijn 15ebegonnen met werken in het slachthuis, waar hij nog even samen gewerkt heeft met Frans Timmermans, die daar als student politicologie aan de Radboud Universiteit een bijbaantje had. Nu werkt Henk al 28 jaar in de fabriek aan de lopende band, vaker dan eens zegt hij dat hij blij is als hij zijn pensioengerechtigde leeftijd weet te halen. Zijn werk is zwaar, te zwaar eigenlijk voor zijn huidige leeftijd, zo geeft hij aan. Dat de PvdA de AOW heeft verhoogd zonder voldoende rekening te houden met de zware beroepen, is tekenend voor de PvdA van vandaag de dag, verzucht hij zich, verwijzend naar de verloren achterban.

Het is tijd voor de wandeling door zijn wijk, de Wolfskuul op zijn Nijmegens. Hoewel ik zelf geboren en getogen ben in Nijmegen en ik er na 6 jaar ergens anders gewoond te hebben weer terug ben, heb ik me het Nijmegens mezelf nog nooit eigen gemaakt. Hij lacht me dan ook uit als ik Wolfskuul probeer uit te spreken zoals ze dat doen in de Wolfskuil. Vervolgens spreekt hij me streng toe, dat het treurig is dat de zachte G in mijn stem overheerst, in plaats van het ruwe Nimweegs. In die 14 jaar dat ik hier heb gewoond, ben ik eigenlijk ook nog nooit in de Wolfskuil geweest. De eerste twaalf jaar van mijn leven kwam ik niet buiten mijn eigen witte en hoogopgeleide bubbel uit Nijmegen-Oost. De laatste drie jaar dat ik weer terug ben in Nijmegen, leefde ik ook in een bubbel, dit keer in de studentenbubbel, waar ik niet verder kwam dan het centrum en de omgeving rond de universiteit.

Henk begint te vertellen, over de ontwikkelingen en de vooruitgang in de wijk en bovenal over de sociaaldemocratische successen die hier geboekt zijn, met gemengd wonen en stadsvernieuwing als centrale punten. Maar ook over de problemen die nog steeds spelen in de wijk over drugstoerisme en over draaideurcriminaliteit. Hij gidst me langs de verborgen parels die de Wolfskuil te bieden heeft zoals de oude school die omgetoverd is tot broedplaats voor kunstenaars en leidt me langs de oude molen met uitzicht over de Wolfskuil.

Weer thuis, laat hij me tijdens het eten foto’s zien op de computer, eerst laat hij zien hoe de laatste fase van de stadsvernieuwing eruit komt te zien met de renovatie van de spoorzone en de verbouwing van het huidige station. Vervolgens laat hij me foto’s zien uit de tijd dat hij nog trots PvdA-lid was. Foto’s van Wouter Bos met enkele honderden mensen om zich heen op de markt in Nijmegen, foto’s van Frans Timmermans en Dijselbloem toen zij, nog als Kamerleden, werden rondgeleid door de Wolfskuil en foto’s van het politieke team in Nijmegen (wethouders, raadsleden en Kamerleden die eens per maand samen kwamen in Nijmegen om samen met leden te praten over de huidige politiek in de stad en in het land).

Daarna laat hij me andere foto’s zien. Foto’s die ik al kende zoals de oude SDAP-verkiezingsposters, van toen de PvdA er nog echt voor de achterban was. Een andere prent kende ik nog niet. Het was een prent van een man met een doek over zijn mond gebonden. Hij zegt “de arbeider binnen de PvdA”.

Waarom Henk nog lid is van de PvdA? Omdat hij hoopt dat het ooit weer beter gaat en de PvdA echt weer terugkeert naar zijn roots. En, niet onbelangrijk. Omdat er geen alternatief is. De SP is altijd zuur en GroenLinks is leuk voor elitair links.  Hij wijst daarmee ook naar het beleid in Nijmegen, waar GroenLinks kiest voor minder auto’s. “Leuk voor de eigenaar van de bakfiets, maar de mensen die naar hun werk moeten worden hiermee gedupeerd” Zegt hij getergd.

Er is licht aan het eind van de tunnel. De PvdA is zich aan het herpakken. Dat ziet Henk aan de reacties in de fabriekshal, waar langzaamaan de duimpjes weer omhooggaan. Dat ziet ook Henk aan de hernieuwde boodschap. Want die A inwisselen voor de Z en dus van arbeid naar zekerheid, is broodnodig in het huidige klimaat van flexibilisering, het versoepelen van de arbeidsrechten en de onzekerheden die de huidige wereldpolitiek met zich meebrengt. Zichtbaar tevreden is Henk als hij kijkt naar de nieuwe rol die Asscher zich aanmeet. De rol van oppositieleider en gewoon mens die zich tussen de havenarbeiders en stakende leraren bevindt, in plaats van statige minister.

“Maar elke keer dat pak, staat eigenlijk ook niet tussen al die havenarbeiders” Ik vraag of Henk liever een Spekman trui ziet, maar ook dat gaat hem te ver. “Dan liever het pak” zegt Hij lachend,

Voor mij was het tijd om weer naar huis te gaan, weer volledig uit mijn bubbel geschud en met genoeg stof tot nadenken zie ik Henk achter mij met zijn kleinkinderen spelen en wandel ik nog een keer door de Wolfskuil terug naar huis.

Categorieën: Blog, Partij van de Arbeid

Op de hoogte blijven van de JS?

Schrijf je in en ontvang onze maandelijkse nieuwsbrief waarin we je op de hoogte houden van onze politieke acties en activiteiten.


Doe mee

De Jonge Socialisten in de PvdA is de politieke jongerenorganisatie van de Partij van de Arbeid. Voor slechts €5 ben je een jaar lid!

Ik wil lid worden!
Ik wil meer weten
Jonge Socialisten in de PvdA