Samen tegen kernwapens

Elke week schrijft een van onze bestuursleden over wat hem/ haar bezighoudt. Dit keer schreef Friso een blogje over kernwapens.

Op 26 september was de UN International Day for the Total Elimination of Nuclear Weapons en werden wij daarom als Jonge Socialisten uitgenodigd om deel te nemen aan een debat van PAX, een organisatie die zich inzet voor vrede. Naast onze organisatie had PAX ook nog andere PJO’s uitgenodigd zoals DWARS, de JOVD en de JD. Verder waren er ook nog verschillende maatschappelijke organisaties en ook Kamerleden van PvdA, GroenLinks en SP.

Een debat over kernwapens is aan de ene kant moeilijk en aan de andere kant makkelijk. Het einddoel is namelijk voor bijna iedere organisatie hetzelfde, een vredige en lieve wereld. Het zal er daarom niet persé hard aan toe gaan in een debat over kernwapens. Het lastige zit vooral in het complexe onderwerp. Sinds het bestaan van kernwapens proberen mensen namelijk al om ervan af te komen. Om even op woensdagavond met de oplossing te komen, is daarom erg moeilijk. Ook komt er veel kennis bij het onderwerp kijken, iets wat niet zo makkelijk in een paar dagen te verwerven is.

De verschillende artikelen die ik over kernwapens las, uitzonderingen daargelaten, gaven vooral aan hoe de diplomatie er steeds in is gefaald om grote stappen te zetten naar een kernwapenvrije wereld. In 2017 is er bijvoorbeeld een nieuw verdrag gesloten tussen 120 landen dat kernwapens in zijn geheel verbood. Geen van deze landen had echter kernwapens, en de ‘echte’ spelers waren dus niet aanwezig. Nederland deed in eerste instantie wel mee met de onderhandelingen van dit verdrag, maar moest vanwege NAVO-verplichtingen toch nee verkopen. Een ander voorbeeld van een mislukte oplossing voor kernwapens is de deal met Iran die verschillende landen sloten. In ruil voor verlichting van economische sancties, zou Iran haar kernwapenprogramma’s flink verminderen of stopzetten.

President Trump besloot echter anders toen hij dit verdrag in zijn geheel de prullenbak in worp. Wat een grote diplomatieke stap leek te zijn, bleek uiteindelijk vanwege het dynamische karakter van de politiek toch niet te kunnen. De vraag is dan wat we wél kunnen doen om deze kernwapenproblematiek op te lossen. Als de diplomatie nog geen grote stappen heeft gezet, wat voor andere middelen hebben we dan om het op te lossen? Los van het feit dat de Iran-deal zo goed als gesneuveld is, kunnen we nog steeds wel lessen uit dit bijna succesvolle verdrag trekken. Het gevaarlijke van kernwapens op dit moment is namelijk niet persé dat landen zoals de Verenigde Staten of Rusland ze bezitten, maar instabiele landen zoals Pakistan, Iran en Noord-Korea. Een oplossing voor deze landen zou daarom al een goede stap kunnen zijn om de wereld veiliger te maken.

Het succes van de Iran-deal was voornamelijk gebaseerd op de afhankelijkheid van Iran. De economische situatie in Iran dwong de politici om ervoor te zorgen dat de economische sancties van het westen weg zouden gaan. Dit werd bereikt door middel van het weg doen van het kernwapenarsenaal. Het lijkt er daarom op dat successen kunnen worden geboekt als er eerst economische sancties aan afhankelijke landen worden opgelegd, en dat die dan in ruil voor het stoppen met kernwapens worden opgeheven. Het land wat op dit moment een cruciale rol speelt in dit alles is de Verenigde Staten. Als land met de grootste economie van de wereld kunnen vooral zij bepalen hoeveel economische verlichting er komt. Op dit moment is dat een probleem aangezien we niet kunnen bouwen op de regering van Trump.

We moeten er daarom zelf voor zorgen dat Europa verder integreert en een nog grotere rol kan gaan vervullen in dit soort kwesties. Alhoewel de VS het land is met de grootste economie, hebben de landen van de Europese Unie samen nog een groter bbp. Dit betekent dat een eensgezind en sterk Europa veel zou kunnen betekenen op het gebied van diplomatie. Dit moet echter wel veel effectiever worden en verdere integratie zal daarom belangrijk zijn. Dit kan er ook voor zorgen dat de economie van de EU nog efficiënter wordt en dat er nog meer zogenoemde soft power kan worden uitgeoefend.

Verder kunnen we ook gaan kijken naar mogelijke defensieve oplossingen. In verschillende landen zijn er al geavanceerde defensiesystemen die kernwapens kunnen uitschakelen. Deze zijn echter niet accuraat genoeg om veiligheid te kunnen garanderen. Het zou daarom goed kunnen zijn om de beste wetenschappers in Europa bij elkaar te brengen en laten werken aan verbeterde systemen. Als kernwapens kunnen worden gestopt, dan zouden ze nutteloos kunnen worden en daarom overbodig om te hebben. Ook dit laat zien dat een vergaande Europese samenwerking op verschillende thema’s van belang is.

Bij het debat afgelopen woensdag heb ik ook dit geluid laten horen tegenover de andere aanwezige partijen. Er waren natuurlijk vooral linkse partijen aanwezig dus het was lastig om daar een goede discussie van te maken. Er is echter wel een groot verschil tussen ons en de SP. Het is bijvoorbeeld zo dat de SP altijd een vrij eurokritische geluid heeft laten horen. Iets wat wel vaker het geval is bij partijen links van GroenLinks en de PvdA. Deze partijen zouden echter moeten inzien dat we vergaande samenwerking nodig hebben voor het bereiken van onze linkse doelen zoals een vredige wereld. Begrijp mij niet verkeerd, er kan veel worden verbeterd aan de Europese Unie en de serieuze problemen moeten worden opgelost. Maar laten we vooral niet worden meegenomen in het euroscepticisme dat niets voor ons gedaan zal krijgen. Het zal er alleen maar voor zorgen dat mensen, onterecht, een slecht beeld krijgen van Europese samenwerking. Wij hebben juist het tegenovergestelde nodig, mensen die weer in het Europese project gaan geloven. Alleen dan kunnen we lastige vraagstukken zoals de kernwapenproblematiek oplossen.

Categorieën: Blog, Internationale Politiek, Veiligheid & defensie

Op de hoogte blijven van de JS?

Schrijf je in en ontvang onze maandelijkse nieuwsbrief waarin we je op de hoogte houden van onze politieke acties en activiteiten.

 


Jonge Socialisten in de PvdA