Over Feminisme en LGBTQI*

Een verslag door Shirodj over de IUSY working groups in Mollina, Spanje

Afgelopen week waren Anouk en Shirodj te gast in Spanje om een bijdrage te leveren aan de IUSY werkgroepen. Onze wereldwijde koepelorganisatie IUSY (International Union of Socialist Youth) heeft verschillende werkgroepen, waaronder de Feminismewerkgroep en die voor LGBTQI*. De workshops van deze werkgroepen liepen parallel langs elkaar. Tevens waren deze workshops een onderdeel van een groot seminar waarbij ook andere organisaties op zoek gingen naar aspecten binnen een zogeheten “globale identiteit”.

Luistertip tijdens het lezen van deze blog: De musical “Hairspray” gaat over de rassenstrijd van de jaren zestig in Amerika. Het is een protestlied dat de onderdrukking van de zwarte gemeenschap benoemt, aangeeft dat er hoop is voor de toekomst en dat men juist trots moet zijn op hun eigen identiteit. Dit lied wordt al een aantal jaar ook gebruikt door de LGBTQI*-gemeenschap aangezien het gevoel van onderdrukking veel overeenkomsten heeft met dat van de zwarte gemeenschap.

Aan de rand van een klein, afgelegen Spaans dorpje staat een groot complex dat vanaf Google Maps lijkt op de lay-out van een Pokemon gym. Ironisch genoeg was er slechts één Pokéstop aanwezig op het gehele campusterrein naast de sportgelegenheden, workshopsruimtes en slaapaccomodaties. De organisatie van het algehele programma was in handen van “the joint team” van Global Youth – powered by the North-South Centre of the Council of Europe. Samen met andere organisaties waren wij er met 200 deelnemers om samen te praten over verschillende aspecten om de wereld te verbeteren. Deze organisaties hielden zich bezig met onder andere global education, de inclusie van vluchtelingen en de Spaanse jongerenraad.

Dit zijn alle deelnemers van Feminisme en LGBTQI* werkgroep

LGBTQI* werkgroep

Namens de JS was Shirodj afgevaardigd om deel te nemen aan de LGBTQI*-werkgroep van IUSY. Hier werd op de eerste dagen vooral gekeken naar persoonlijke ervaringen en welke kenmerken onderdeel uitmaken van de identiteit van de deelnemers. Al snel kwam er in mijn werkgroep naar voren dat de karakteristieken die ons het meest kernmerken tevens dezelfde kernmerken zijn die wij als individu het meest moeten verantwoorden of zelfs excuseren in een groep of in gesprek met een persoon. Voor mij waren deze kernmerken dan ook mijn kleur, afkomst en seksuele geaardheid.

Ik, Shirodj, voel mij altijd in het buitenland meer een “Nederlander”, dan in Nederland zelf. Op een gegeven moment werd ik door mensen van de andere organisaties die aanwezig waren “the Dutch guy” genoemd, aangezien ik de enige jongen van Nederland op de seminar was. Normaal in Nederland word ik wat anders genoemd, of ik het wil of niet. Ik denk dat ik wel op mijn handen kan tellen hoe vaak er dit jaar naar mij werd gerefereerd als typisch Nederlands in mijn eigen land.
Daarnaast moet ik vaak mijn geaardheid valideren. Blijkbaar verwacht men van mij dat ik expliciet moet vermelden dat ik op jongens val. De norm van onze maatschappij is namelijk heteroseksualiteit. De mensen die denken dat je slechts één keer uit de kast hoeft te komen, hebben waarschijnlijk nog nooit de vraag gekregen waarom ze hetero zijn.

Op de een na laatste dag was er een parade waarbij iedere organisatie op een creatieve manier liet zien waar zij zich de afgelopen week mee bezig hebben gehouden. Onze werkgroep besloot om een serieus Pride protest te houden over de verschillende onderwerpen waar we het de afgelopen week over hebben gehad.

Daarnaast werd ook het kruispunt van deze verschillende aspecten besproken, namelijk intersectionaliteit. Dat is de optelsom van verschillende diversiteitspunten. Vanwege mijn kleur en afkomst word ik niet volledig geaccepteerd door de witte homo-dominante cultuur binnen de LGBTQI*-gemeenschap en binnen mijn Surinaams-Hindoestaanse cultuur word ik niet volledig geaccepteerd vanwege mijn geaardheid. Het is hierdoor moeilijk voor mij om mij goed op mijn gemak te voelen in beide deze gemeenschappen.

In Nederland spreek en schrijf  ik vaak over biculturele LGBTQI*-empowerment. Ik vind het belangrijk dat iedereen inziet dat de regenboogvlag, het universele symbool voor de LGBTQI* gemeenschap, staat voor de inclusie van alle individuen ongeacht gender(identiteit), sekse, seksuele geaardheid, kleur of afkomst.

Bubbels doorbreken

Het is natuurlijk heel leuk dat wij in onze eigen bubbels elkaar inspireerden en empowerden, alleen op een gegeven moment moet je weer terug naar de realiteit. Tijdens het ontbijt lazen wij online dat er in Azerbeidzjan honderd homo’s en transgenders achtervolgd, gearresteerd en mishandeld zijn door de politie en dat in Brazilië de “gay-cure” gelegaliseerd is door de regering. Wat je vaak ook ziet is dat wanneer één land een stap vooruit doet, meerdere landen tegelijkertijd enkele stappen achteruit doen op het gebied van LGBTQI*-rechten. Zo was bijvoorbeeld voor de zomer in Taiwan het homohuwelijk gelegaliseerd met als reactie van twintig andere Aziatische landen dat zij nooit deze vorm van het huwelijk zullen legaliseren.

Zaterdag 23 september was het Bi Visibility Day. De dag waarbij er extra aandacht wordt geschonken aan biseksualiteit.

Echter samen sta je sterker. Het is juist goed vanuit je bubbel inspiratie te verkrijgen waardoor je gezamenlijk een sterkere boodschap naar buiten kan uitdragen. Zo zijn bijvoorbeeld onze zusterorganisaties uit Spanje en Catalonië tot een gezamenlijke statement gekomen over de onafhankelijkheid van Catalonië. Wil je meer op de hoogte gehouden worden van andere internationale activiteiten en actualiteiten? Stuur dan een bericht naar Shirodj!

Over twee weken zal Anouk haar belevingen bij de workshop over feminisme beschrijven in een blog, dus dit verhaal wordt vervolgd!

Categorieën: Blog, Diversiteit & Emancipatie

Op de hoogte blijven van de JS?

Schrijf je in en ontvang onze nieuwsbrief waarin we je op de hoogte houden van onze politieke acties en activiteiten.



Jonge Socialisten in de PvdA