Het is tijd om de geest van Els Borst over het Binnenhof te laten waaien

Minister Schippers onthulde vanmiddag op het ministerie van Volksgezondheid een borstbeeld van Els Borst. Dit borstbeeld was een initiatief van de JS, de JOVD, de JD, DWARS en de jongerenorganisatie van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde. Lieke Kuiper was één van de initiatiefnemers en schreef er onderstaande blog over:

“Het leven is een feestje, maar je moet zelf de slingers ophangen.” Je hoort het vaak als je met niet al te veel zin ergens heen gaat. Echter, als aan het eind van het feestje er alleen nog een dronken oom over een stoel gedrapeerd ligt en de lol er wel weer af is, wil je het feestje kunnen afkappen. Dan wil je de glazen in de vaatwasmachine zetten en je ogen sluiten. Dat is bij het feestje dat het leven is niet veel anders. Soms is het leven voltooid en als het leven een feestje is, of een cadeautje zo je wilt, wil je ook zelf kunnen besluiten het feestje te beëindigen of het cadeautje weg te doen; het is immers jóuw leven.

Els Borst was de minister van Volksgezondheid Welzijn en Sport die verantwoordelijk was voor onze euthanasiewet, dankzij haar mag je nu als je aan het eind van je levensfeestje uitzichtloos en ondragelijk lijdt, een aanvraag tot euthanasie doen. Deze wet was een gigantische doorbraak en een enorme winst voor het recht op zelfbeschikking. Hier kunnen we haar alleen maar vreselijk dankbaar voor zijn en daarom boden wij als Jonge Socialisten in de PvdA vandaag met de JOVD, JD, NVVE Jongeren en DWARS een Els Borstbeeld (ja, een borstbeeld van Els Borst) aan minister Schippers. Zo wordt iedereen op het ministerie elke dag herinnerd aan haar progressieve geest.

"Soms is het leven voltooid en als het leven een feestje is, of een cadeautje zo je wilt, wil je ook zelf kunnen besluiten het feestje te beëindigen of het cadeautje weg te doen; het is immers jóuw leven."

Die herinnering is ook zeker wel nodig. Er is namelijk op het gebied van het levenseinde nog een hoop te winnen. We vinden het inmiddels normaal dat als iemand lichamelijk ondragelijk en uitzichtloos lijdt euthanasie een optie is; dat je niet een onwaardig uiteinde hoeft te hebben als je lichaam het langzaam begeeft. Helaas blijft de erkenning van uitzichtloos en ondragelijk psychisch leed nog steeds achter.

Om maar te zwijgen over de discussie over een voltooid levenseinde of eigenlijk vooral het gebrek aan deze discussie. Nu alle grote hervormingen van dit kabinet geweest zijn wordt vaak geroepen dat dit kabinet uitgeregeerd is. Dat lijkt me nergens voor nodig, er zijn immers nog zat medisch ethische dossiers onaangeroerd. Het is tijd om de geest van Els Borst over het Binnenhof te laten waaien. Het is tijd dat de progressieven het debat over het levenseinde weer aanzwengelen.

Ieder mens verdient immers een menswaardig levenseinde. Het is aan niemand anders dan de persoon zelf om te besluiten wanneer dit plaats moet vinden, maar het is juíst aan ons jongeren om deze discussie te voeren. Nu wij nog een heel leven voor ons hebben, ons feestje nog in volle gang is, is dit het juiste moment om te praten over een waardig einde, een goed slotnummer. Ik hoop dat als ik ooit besluit dat mijn feestje genoeg is geweest de slingers mag opruimen, de kaarsjes uit mag blazen en vredig mag slapen, maar laten we daar terwijl we nog dansend door het leven gaan af en toe bij stil staan. Laten we in naam van Els Borst die discussie blijven voeren tot we zelf mogen bepalen wanneer het tijd is de lichten te doven.

Een blog door:

Categorieën: Blog, Zorg

Op de hoogte blijven van de JS?

Schrijf je in en ontvang onze nieuwsbrief waarin we je op de hoogte houden van onze politieke acties en activiteiten.



Jonge Socialisten in de PvdA