Beste Diederik Samsom, opkomen voor onze eigen bestaanszekerheid is geen kwestie van pessimisme.

aj-colores-fyIPhvavIBs-unsplash

Mijn generatie is geweldig. There, I said it. Ze is gevuld met onwijs veel jongeren die het beste met de wereld voor hebben, liefde meer waarderen dan ooit tevoren en als geen ander bewust zijn van hoe de maatschappij in mekaar steekt. In zijn column over hoe het wel mee zou vallen met hoe veel slechter jongeren het hebben dan hun ouders, spreekt Diederik Samsom terecht met waardering over het maatschappelijk engagement van de jonge generatie. Toch slaat Samsom de plank mis als het gaat om de zorgen over onze toekomst.

Begrijp me niet verkeerd; ik waardeer dat de zaakjes in Nederland grotendeels in orde zijn. Het water  is schoon. Ik hoef weinig zorgen te maken om oorlog en het is inderdaad fijn om steeds meer kennis te hebben over hoe je een gezond leven opbouwt. Dan is het des te meer vervelend om te zien dat een gezond leven opbouwen niet voor iedereen is weggelegd. Er wordt ongelooflijk aan het fundament van de samenleving geknabbeld. Deels door bedrijven die zichzelf steeds verder verrijken, deels door het gebruik van woonruimte als beleggingsproduct en deels door nog veel meer zaken die ik in deze korte reactie niet allemaal kan opnoemen. Krijg ik later nog een vaste baan en zal ik ooit een huis kunnen betalen? Misschien. Het is niet zeker en dat knaagt enorm.

Logischerwijs proberen jongeren alles er aan te doen om te kunnen “winnen” in deze samenleving. Dat is de beste – of moet ik zeggen enige – manier om een stukje bestaanszekerheid op te kunnen bouwen zodra de middenklasse verdwijnt. Het is er op of er onder. Deze prestatiedruk heeft gevolgen: kinderen lijden onder een burn-out. Geestelijke gezondheidsproblemen nemen toe en dat is vooral aan de prestatiedruk te danken.  Uiteindelijk worden meer mensen hoogopgeleid, maar dat komt vooral door noodzaak met alle gevolgen van dien.

Samsoms betoog doet me denken aan het oude gezegde dat geld niet gelukkig maakt. Wellicht is het waar dat boven een bepaald bedrag geld niet gelukkig maakt, ik zou het niet weten. Ik verdien niet zo veel. Wel weet ik zeker dat een bepaald bestaansminimum nodig is om aan geluk toe te komen en tot dat punt draagt geld zeker bij aan een gelukkig leven.

Op dit moment hebben we in Nederland een nieuwe groep die ontstaat, de working poor. Werkende mensen die alsnog beneden de armoedegrens leven. Ook hebben de (stagnerende) middeninkomens moeite om de toenemende huisvestingskosten op te brengen. Samen betekent dit dat de gemiddelde Nederlander steeds minder geld heeft en steeds dichter bij het punt komt dat het geluk, welzijn en de gezondheid in het geding komt vanwege zorgen om geld.

Wat krijgen wij hiervoor terug? Samsom noemt in zijn column de verhoogde uitgaven op zorg, veiligheid en onderwijs. Toch kan ik mij nog goed herinneren dat politici in de afgelopen 21 jaar van mijn bestaan bijna elk verkiezingsjaar het hadden over welke bezuinigingen dit keer weer noodzakelijk waren. Ook weet ik dat men voor mijn tijd vaak meer belasting betaalde, tot wel 72% in de hoogste schijf. De belastingen zijn gedaald, zeker voor de rijken. Een ding is mij zeker: de lagere individuele inkomens zie ik niet terug in steeds verbeterende collectieve diensten.

Het erkennen van deze trends noem ik geen defaitisme, dat noem ik kritisch naar de maatschappij kijken en naar aanleiding van die observaties waken over ons eigen bestaan. Als we onze toekomstige bestaanszekerheid weten te redden komt dat niet alleen door een positieve houding, dan komt het door mensen die de bedreiging voor onze bestaanszekerheid zien aankomen en er voor kiezen om er wat aan te doen.

Categorieën: Blog, Economie & arbeidsmarkt

Op de hoogte blijven van de JS?

Schrijf je in en ontvang onze maandelijkse nieuwsbrief waarin we je op de hoogte houden van onze politieke acties en activiteiten.


Doe mee

De Jonge Socialisten in de PvdA is de politieke jongerenorganisatie van de Partij van de Arbeid. Voor slechts €5 ben je een jaar lid!

Ik wil lid worden!
Ik wil meer weten
Jonge Socialisten in de PvdA